SMD - technika montażu powierzchniowego

       Rozwój techniki mikroprocesorowej, wprowadzanie analogowych układów scalonych o coraz wyższej skali integracji, rozszerzanie funkcji, jakie wykonują urządzenia elektroniczne i związany z tym wzrost ilości elementów aplikacyjnych, postawiły przed konstruktorami układów elektronicznych pytanie jak pomieścić to wszystko na ograniczonej powierzchni płytki drukowanej. Dodatkowym problemem stała się rosnąca podaż urządzeń elektronicznych pochodzących z całego świata a w szczególności z krajów Dalekiego Wschodu. Importowany sprzęt poprzez niższe koszty produkcji (głównie dzięki niedrogiej sile roboczej) był znacznie tańszy, zaś dalsze zautomatyzowanie procesów montażowych napotykało na coraz większe trudności. Te dwa pozornie nie związane ze sobą fakty stały się podstawą do narodzin nowej technologii montażu „Surface MountedDevices" nazywanej po prostu montażem powierzchniowym, w skrócie „SMD". Nowa technologia znacznie ułatwiła życie konstruktorom i producentom ale jednocześnie w tym samym stopniu lub nawet jeszcze większym utrudniła życie nam, serwisantom tego nowoczesnego sprzętu. Zastosowanie technologii montażu powierzchniowego rozszerza się coraz bardziej i to obliguje serwisantów do poznania i stosowania tej technologii w pracy serwisowej.
       Ze względu na obszerność tematyki w niniejszym artykule zamieszczony zostanie opis wyposażenia stanowiska pracy, technologii demontażu i montażu elementów SMD oraz sposo-by oznaczania i identyfikacji elementów SMD. Tabele elementów SMD wraz z zamiennikami i odpowiednikami publikowane będą sukcesywnie na łamach czasopisma.

Organizacja stanowiska pracy.

      Wprowadzenie nowej technologii produkcji pociąga za sobą unowocześnienie naszego stanowiska pracy, nie są to jednak zmiany rewolucyjne ani, mam nadzieję bardzo kosztowne, niemniej jednak kilka inwestycji okaże się niezbędnych. Zminiaturyzowanie obwodów drukowanych jak również elementów do rozmiarów prawie mikroskopijnych wymusza zastosowanie dobrego szklą powiększającego, najlepiej z własnym oświetleniem. Dobrym rozwiązaniem są także okulary powiększające (podobne do tych w jakich pracująjubilerzy) zyskujemy wtedy wolne ręce. Oba te artykuły dostępne są po przystępnej cenie w Składzie Elementów Elektronicznych „APROVI" z Gdańska (również w sprzedaży wysyłkowej).
      Do lutowania i wylutowywania elementów SMD najlepiej używać specjalnych „stacji lutowniczych do pracy z układami SMD". Stacja taka posiada dwa układy przepływu powietrza, wykorzystywane raz jako odsysacz, a dwa jako lutownica. Dzięki temu, że element grzejny stacji praktycznie nie styka się z lutowanym elementem (spoiwo topi się od gorącego powietrza), urządzenie pozwala na stosunkowo bezpieczne lutowanie szczególnie bardzo wrażliwych elementów np. typu MOS, MOS-FET. Zasadniczą wadą tych urządzeń jest ich wysoka cena, jest to zwykle kilka tysięcy złotych. Zakup tak drogiego urządzenia będzie nieopłacalny jeżeli nie wykonujemy zbyt wielu napraw w tej technologii.
W swojej praktyce serwisowej miałem do czynienia z kilkoma urządzeniami tego typu. Zarówno w opinii moich kolegów jak i mojej, nie ma urządzenia na tyle uniwersalnego, żeby było dobre dla wszystkich typów elementów SMD. Dobra, szanująca się firma oferuje wraz ze „stacją" komplet lub co najmniej kilkanaście końcówek wymiennych. Do każdego typu obudowy lub elementu jest przewidziana inna końcówka.