Lubelski Zarząd PZK – lata 1988–1993

Kadencja 1988–1993 rozpoczęła się 10 kwietnia 1988 roku, podczas X Walnego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Lubelskiego Oddziału Polskiego Związku Krótkofalowców. W wyniku tajnych wyborów skład zarządu oddziału przedstawiał się następująco:

• Prezes Zarządu – Adam Stachurski SP8FNB
• Wiceprezes Zarządu – Henryk Żurański SP8DHJ
• Sekretarz Zarządu – Jerzy Miśkiewicz SP8TK
• Skarbnik – Jerzy Turyła SP8GWT
• Manager ds. technicznych – Jerzy Więckowski SP8JRQ
• Przewodniczący Komisji Eterowej – Andrzej Radziszewski SP8BJT
• QSL Manager – Aleksander Mazurek SP8MMK
• ARS Manager – Adolf Zieniuk SP8FIV
• Członek Zarządu – Andrzej Jarząbkowski SP8NR

Skład Komisji Rewizyjnej przedstawiał się następująco:

• Przewodniczący – Stanisław Suszek SP8ENN
• Sekretarz – Urszula Sokołowska SP8ULA
• Członek – Adam Kuśmiderski SP8LBM

Zastępcy członków Komisji Rewizyjnej to: Bogdan Czarnopyś SP8KO oraz Jerzy Łokcewicz SP8DHB.

Wszystkie powyższe dane pochodzą z protokołu obrad Zjazdu, który zachował się w oryginale.

W trakcie kadencji, po wyborach do Sejmu i Senatu w czerwcu 1989 roku, w Polsce zaistniała nowa sytuacja społeczno-polityczna oraz związane z nią zmiany ekonomiczne. Wywarło to istotny wpływ na działalność PZK oraz Lubelskiego Oddziału. Po stanie wojennym, który był swoistym „trzęsieniem ziemi”, wydawało się, że warunki funkcjonowania związku powróciły do normy. Wówczas istniały już uregulowania prawne, materialne, finansowe i organizacyjne dotyczące współpracy z różnymi organizacjami, w tym z PIR. Związek otrzymywał finansowanie na utrzymanie skromnej bazy lokalowej oraz etaty dla potrzeb oddziałów. Jednak po zmianach politycznych w 1989 roku, dotacje zostały cofnięte z końcem 1990 roku, zmuszając Związek do utrzymywania się wyłącznie z własnych składek. Nastąpiły także zmiany w systemie składkowym, które pogłębiły trudności finansowe zarówno Związku, jak i oddziałów.

Oddział w Lublinie musiał w krótkim czasie opuścić pomieszczenia przy ul. Marchlewskiego i przenieść się do Lubelskiego Klubu Krótkofalowców SP8PLU przy ul. Romantycznej 6.

Nowy Statut PZK został uchwalony na XII Nadzwyczajnym Zjeździe Walnym w Piekarach Śląskich, a następnie zarejestrowany 23 grudnia 1992 roku w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. Zmieniono strukturę Związku, tworząc oddziały terenowe, zrzeszające krótkofalowców chętnych do przynależności i działalności niezależnie od miejsca zamieszkania.

Oddział w Lublinie również przeżywał trudności. Po roku od wyboru, 10 kwietnia 1988 roku, z funkcji Prezesa Zarządu zrezygnował SP8FNB. Następnie wycofali się SP8MMK, SP8JRQ i SP8BJT. Aby uzupełnić skład zarządu oraz wybrać delegatów na krajowy zjazd PZK, zwołano nadzwyczajny zjazd 26 kwietnia 1992 roku. W jego trakcie do Zarządu dokooptowano Sylwestra Kopacza SP8MMZ oraz Krzysztofa Korzana SP8AVB, który niestety zmarł 11 listopada tego samego roku. Do końca kadencji nie funkcjonował formalnie żaden prezes oddziału. Po rezygnacji SP8FNB, na mocy uchwały Zarządu OW PZK nr 14/89 z dnia 15 maja 1989 roku, funkcję prezesa i kierowania oddziałem objął Henryk Żurański SP8DHJ. Należy jednak zauważyć, że na nadzwyczajnym zjeździe 26 kwietnia 1992 roku nie dokonano formalnej zmiany i nie powołano oficjalnie SP8DHJ na stanowisko Prezesa Zarządu Oddziału.

Do końca 1990 roku, na część etatu, w sekretariacie oddziału pracowała pani Halina Miśkiewicz, a dokumentacja była prowadzona bez uwag. Po jej odejściu, w wyniku cofnięcia dotacji państwowych, skarbnik oddziału nie zawsze prawidłowo rozliczał sprawy finansowe. Komisja Rewizyjna praktycznie uległa rozwiązaniu, gdyż SP8ENN zrezygnował z pracy w jej składzie, a SP8ULA wyjechała do USA. Czasowo zrezygnował również SP8LBM.

Komisja Eterowa, jako „ciało kontrolujące i opiniodawcze”, zakończyła działalność naturalną śmiercią. Warto podkreślić, że nowy Zarząd i Oddział zostali wybrani w warunkach znacznie innych pod względem politycznym, prawnym, społecznym i ekonomicznym.

Na początku kadencji działalność prowadziło 25 klubów (w tym PZK, LOK i ZHP), natomiast na koniec – z różnymi skutkami – działało ich 13. Większość klubów, które zaprzestały działalności, zrobiły to głównie z powodów finansowych i lokalowych w zmienionych warunkach społeczno-ekonomicznych Polski.

Ze sprawozdań wynika, że udało się utrzymać współpracę i dobre relacje z niektórymi instytucjami oraz organizacjami. Stałe kontakty utrzymywano z OI PIR, a po przekształceniach z ZO PAR w Lublinie. Dobre i regularne relacje utrzymywały się również z Komendą Chorągwi Lubelskiej ZHP, jednak po likwidacji harcerskich klubów (SP8ZKG, SP8ZHY i SP8ZBJ) oraz rozpadzie harcerstwa na kilka organizacji, kontakty te zostały przerwane. Z LOK relacje utrzymywano praktycznie do końca. Niektóre spółdzielnie mieszkaniowe nadal wspierały kluby w zakresie lokalowym.

Do 1990 roku oddział organizował cykliczne zawody, m.in.:

• Dzień OC – ostatnie wypadły 25 lutego 1990 r. (organizator SP8PBP)
• Manifest Lipcowy – ostatnie w 1989 r., rozliczone 22 lipca (organizator nieznany)

Na zebraniu Zarządu Oddziału PZK w Lublinie 29 grudnia 1989 roku podjęto uchwałę nr 31/89 o zaprzestaniu od 1990 roku organizacji zawodów „Manifest Lipcowy”.

Pod koniec 1989 roku sytuacja PZK była trudna: wstrzymano dotacje, wypowiedziano umowy pracownikom etatowym, obowiązywały nowe przepisy dotyczące stowarzyszeń. W wyniku interpelacji w Sejmie na jesieni 1989 roku, zniesiono obowiązek przynależności do PZK do uzyskania licencji. Podniesiono również wymagania egzaminacyjne z telegrafii z 7 grup na minutę do 12. W środowisku krótkofalowców pojawiły się niepotwierdzone informacje, że nowe zasady są zgodne z warunkami CEPT, co w rzeczywistości wymagało podpisania międzynarodowych umów, których wówczas nie było. W związku z tym podjęto rozmowy z Ministerstwem Łączności w celu unormowania sytuacji dotyczącej wymogów egzaminacyjnych i warunków CEPT.

W tym okresie pojawiły się nowe możliwości aktywności krótkofalowej:

• praca z urządzeń przenośnych i przewoźnych,
• zezwolenie na pracę emisjami SSTV, RTTY i packet-radio,
• działalność na pasmach WARC.

Efekty reform ekonomicznych przejawiały się m.in. w relatywnym obniżeniu cen sprzętu zachodniego. Coraz rzadziej pojawiali się krótkofalowcy samodzielnie konstruujący urządzenia; sprzęt fabryczny stał się powszechny i dostępny, a sprzęt własnoręcznie wykonywany zaczął zanikać.

W działalności sportowej szczególnie wyróżniały się stacje: SP8UFO, SP8NR, SP8KBM, SP8BJU, SP8BAB, SP8KEA, SP8LZC, które zajmowały wysokie miejsca w międzynarodowych zawodach KF. W konkurencjach typu SPDXM w czołówce plasowały się stacje: SP8EMO, SP8NR i SP8FNA.

W zakresie funkcjonowania przemienników na paśmie 145 MHz pojawiły się nowe stacje dzięki sprowadzonym kwarcom. Uruchomiono SR8D w Łosicach, SR0LU w Lublinie i SR0ZA w Zamościu.

Zmienił się obrót kartami QSL. Ze względu na brak obowiązku przynależności do PZK do uzyskania i utrzymania licencji, wielu krótkofalowców nie było członkami PZK i nie korzystało z biura QSL, co powodowało nieporozumienia. Wyjaśniano, że obrót kartami QSL jest organizowany wyłącznie dla członków PZK.

Rozwinął się także ruch integracyjny wśród krótkofalowców – organizowano spotkania towarzyskie w różnych miejscach, m.in. w Niezabitowie, Celejowie, Majdanie Sopockim, Nowosielcu i Okunince.

4 kwietnia 1989 roku Zarząd podjął uchwałę nr 10/89 o wystąpieniu do ZG PZK z wnioskami o nadanie Odznak Honorowych PZK dla kolegów: SP8FNB, SP8BWR, SP8DHJ, SP8DXO, SP8JRQ, SP8GBD, SP8EMO, SP8AWL. W 1989 roku odznaki otrzymali SP8FNB i SP8GKR, w 1990 – SP8AWL i SP8EMO. Pozostali koledzy otrzymali odznaki w późniejszym terminie.

Podsumowując, początek kadencji zapowiadał raczej spokojną działalność, jednak z powodu skomplikowanego rozwoju sytuacji społecznej, politycznej i gospodarczej, rzeczywistość szybko się zmieniła.

Opracował: Jerzy Kowalski SP8HPW